Blog/
Gedachten over telewerken en onze meest recente bedrijfsoffsite
Er lijkt geen week voorbij te gaan zonder een krantenkop over een of ander bedrijf dat zijn medewerkers terug naar kantoor probeert te slepen. Velen leren op de harde manier dat er voor een deel van het beste talent geen weg terug is.
Ik kwam bij Urbantz op het hoogtepunt van de pandemie. Als Chief Human Resources Officer zie ik elke dag het bewijs dat medewerkers die op afstand werken thuis minstens even productief kunnen zijn, zo niet productiever.
We waren een slanke en wendbare startup toen COVID toesloeg, dus verouderde denkpatronen en processen hadden nog geen kans gekregen om wortel te schieten. Urbantz had vanaf de eerste dag al een internationaal karakter, maar we konden telewerken ten volle omarmen en benutten tijdens opeenvolgende lockdowns en een periode van enorme groei: we verdubbelden en verdubbelden daarna opnieuw in opeenvolgende jaren, zoals elke degelijke scale-up hoort te doen.
We zijn trots op de diversiteit van ons team en ik ben er vast van overtuigd dat die de sleutel is tot ons blijvende succes. Ik geloof ook dat onze positionering als remote-first bedrijf ons de afgelopen 18 à 24 maanden heeft geholpen om een deel van het allerbeste beschikbare talent aan te trekken en te behouden.
Maar mensen zijn van nature sociale wezens. En ik ben er even vast van overtuigd dat de basis van een succesvol telewerkbeleid erin bestaat dat collega’s elkaar een paar keer per jaar in levenden lijve kunnen ontmoeten om nieuwe relaties te smeden en bestaande te versterken.
Daarom was het zo belangrijk voor het hele managementteam van Urbantz om eerder deze zomer een driedaagse offsite te organiseren aan de rand van het zonnige Malmedy in België.
Reischaos kan de pret niet bederven
Vorig jaar was het de lockdown die het organiseren van onze offsite tot een monsterklus maakte. Dit jaar was het de reischaos, met vakbonden van vliegtuig- en treinpersoneel in meerdere Europese landen die schijnbaar tegen ons samenspanden met toevallig gelijktijdige stakingen.
Voor sommigen was het een reis van meer dan 10 uur om in Malmedy te komen, maar zodra we allemaal verzameld waren op de prachtig genaamde Daft Boutique Hotel & Glamping-site in de glooiende heuvels net buiten de stad, zag alles er meteen beter uit.
Ongeveer de helft van de zowat 70 aanwezigen werkte nog geen jaar bij Urbantz en ontmoette collega’s voor het allereerst in het echt. Voor een paar van hen was het zelfs hun allereerste dag bij het bedrijf! We konden zelfs enkele mensen uitnodigen die hun Urbantz-avontuur pas in de weken na de offsite zouden beginnen. Wat een kennismaking met het bedrijf!
En dan de locatie zelf. Wat kan ik zeggen? Ik zou graag de eer opstrijken voor de vondst, maar dat was mijn vrouw! Het Daft Hotel, een huwelijk tussen design en natuur, is ook de thuisbasis van een bekende opnamestudio die gebruikt wordt door enkele van de grootste namen uit de Europese hedendaagse muziek.
De meesten van ons sliepen in de tipi’s die verspreid over het terrein staan. Ik moet toegeven dat ik wat twijfels had over hoe de slaapplaatsen zouden vallen, maar – afgezien van de nood aan dikke dekens toen de temperatuur in de vroege uurtjes ongewoon laag zakte – leek iedereen met wie ik sprak de opzet wel te kunnen smaken!
De eerste jaarlijkse Urbantz Company Awards
We propten drie dagen vol met activiteiten – van paintball en elektrisch mountainbiken tot heuvelwandelingen, yoga en rondleidingen in de studio. Er was een Kubb-toernooi dat voor sommigen even verwarrend bleek als iedereen die de spelregels onder de knie heeft zou verwachten! Een spontaan voetbaltoernooi. En natuurlijk ’s avonds volop lekker eten, drankjes en goede muziek!
We organiseerden ook onze allereerste bedrijfsawards, waarmee we enkele uitblinkers uit het hele bedrijf in de bloemetjes zetten met een reeks serieuze en grappige prijzen waarop iedereen in de weken voor het evenement had gestemd.
Als ik terugblik op de drie dagen in Malmedy, valt vooral op hoezeer iedereen ervan genoot om tijd te kunnen doorbrengen met babbelen en een band smeden, in levenden lijve, met de mensen die ze elke dag op hun scherm zien. Die nieuwe connecties en gedeelde herinneringen leveren echte voordelen op voor de werkplek.
Ik heb in de weken nadien verschillende verhalen gehoord van mensen die collega’s die ze anders niet zouden kennen, na de ontmoeting op de offsite hebben aangesproken om op vruchtbare en onverwachte manieren samen te werken aan projecten. Urbantz groeit immers tot het punt waarop het voor één persoon moeilijk wordt om iedereen te kennen die hier werkt. Zeker omdat die momenten bij de koffieautomaat zich vaak letterlijk over oceanen heen afspelen.
Het is verbazingwekkend wat moderne technologie mogelijk maakt op de werkvloer. Maar één ding is me zeker opgevallen: er wordt minder small talk gevoerd op Zoom. Je gaat meteen to the point. En soms heb je small talk nodig om elkaar echt te leren waarderen.
Technologie is geweldig. Maar even inspirerend is hoe krachtig echt menselijk contact kan zijn. Daarom werk ik nu al aan plannen voor onze volgende bedrijfsbijeenkomst. Maar dat is een gesprek voor een andere keer!